ये घडीम कांयी वाते केळू करन....

गोर भेन भायीयो. आत जे कांयी पुस्तके ग्रंथे दकारीच, जे कांयी ग्रंथे पुस्तके लकमेलेच अन लकरेच वो नाळी नाळी बोलीम छ. पुस्तके ग्रंथ मराठीम हैंळू, संस्कृतेम हेलू. हिंदीम हैंळू.आजी कुंळसी बोलीम हेंळू, लकेवाळ लोक वो बोनूर हेत पूरो करेसारु, वो वोनूर वचार लोक्तांळी पंचायेसारु लकते छ.लकेवाळ लोक वोनूर वचार पूंचाते लोकून आपळे हसाबेर बळाते छ. कांयी लोक हाम कतराक सांळे छां बतायेसारु लकते छ. लकते लकते वो हानू सदा केते छ क. हाम लके जको वाते वचारच आचे छ.वो लकते छेनी तो केते जताते वताते छ. सातोसात आपळेसरीकेन वोनूर हसाबेर झीलकरी लोक बळाते छ.

दुसर वात यो छ क. आत जे कांयी पुस्तके ग्रंथे लकेम आयीच अन लकेम आवरीच वो सेरसे वोनूर होतेर हसाबेरी छ. वोनूरो हीत वो कनायी सूदो सूदो तो कनायी आडमेती चालतो आयोच अन चालतो छ करन लेते छ. वो आपळ कूळी कूं आच छ,कतोच वोनूर कूळी कूं आच छ. वोनूरी वाते वचार - वेयीबाट कूं आचे छ, सेरे हीतेर छ केते जताते बताते छ. हामच सेरे हीतेर वचार करेवाळ छां,हामच तमार सेनूर नायक नेता कारभारी वचारी डायेसांळे छां,यी वात जताते वताते आपंळे सरीकेर मातेम घालते छ.

तिसर वात यी छ क, आत जे जे मांळसेवून वजाळेम लायेम आयेच,वोनूर वाते करते छ, वोनूर गळ गावते छ, जेरी केरी साकी वाते वचार लकेम आयेच वो सेरसे लकेवाळे लोकूर कूळीर छ. आंगाडी जे लोकूर हातेम लकेर कलम र अन आजसदा जे लोकूर ताबेम आतेर लकंळी छ, वो लोक लोकून (सेन) आपळे ताबेम रकाडमेलेच अन वोनूवडिती सदा आपळेच मांळसेर कूळीर वचारेर गळ गावते मोठापंळो कराते लोकून भूलाडी पाडते छ अन केते जताते छ क, हाम हमारी वाते वचार कूळीच आच छ.